پس از هياهو؟!
برخي کشورهاي اروپايي مانند فرانسه و انگليس و نيز رژيم اشغال‌گر قدس، کليه امکانات رسانه‌اي و سياسي‌شان را براي همراهي با شيطان بزرگ بسيج کردند و در گام اول و مقدماتي، آمانو، مدير کل آژانس بين‌المللي انرژي اتمي را واداشتند تا گزارش کاملاً آمريکايي را از فعاليت‌هاي صلح‌آميز هسته‌اي ايران منتشر کند. انتشار گزارش آمريکايي آمانو از همان ابتدا واکنش منفي بسياري از کشورها را برانگيخت و اين نشانه‌اي بود بر اينکه آمريکايي‌ها و هم‌دستانشان به‌راحتي نمي‌توانند گام دوم را بردارند. آمريکايي‌ها در گام دوم انتظار داشتند به‌دنبال جنگ رواني دو ماهه آن‌ها عليه ايران و گزارش واهي و غير مستند آمانو، قطعنامه‌اي که شوراي حکام صادر می‌کند، مجدداً پرونده ايران را به شوراي امنيت ارجاع دهد، از گزارش آمانو عليه فعاليت‌هاي هسته‌اي ايران حمايت کند، ماهيت برنامه هسته‌اي ايران را نظامي اعلام کند و زماني را براي همکاري ايران و آژانس براي تعيين تکليف ادعاهاي آژانس مشخص کند؛ اما مخالفت اعضاي آژانس با خواسته‌هاي استکباري آمريکا باعث شد تا آمريکايي‌ها متن پيشنهاديشان را به‌شدت تعديل کنند. با وجود اين تعديل، شيطان بزرگ و هم‌دستانش نتوانستند قطعنامه را بااجماع تصويب کنند و کوبا و اکوادور به آن رأي منفي دادند و اندونزي نيز به اين قطعنامه رأي ممتنع داد و قطعنامه بدون در برداشتن موضوع خاص و متفاوت با گذشته، با رأي‌گيري تصويب شد. به گفته علي‌اصغر سلطانيه، نماينده دائم ايران در آژانس بين‌المللي انرژي اتمي، قطعنامه موضوع خاصي ندارد و از ايران مي‌خواهد که به همکاري خود با آژانس در مورد برخي سؤالات اين نهاد، ادامه دهد.
تلاش سنگين و پرهزينه آمريکا و همراهانش در نهايت منجر به صدور قطعنامه‌اي ضعيف عليه ايران شد که آن‌ها را بسيار عصباني کرد و حالا نوبت ايران است که در پاسخ به رفتار متکبرانه آمريکا، با آرامش بيشتر به فعاليت‌هاي صلح‌آميز هسته‌اي‌اش سرعت بخشد و به‌زودي به نقطه‌اي برسد که بتواند اراده صالحش را به استکبار جهاني تحميل کند.