پيامدهاي تحريمهاي برنامه هسته‌اي ايران
روزنامه «يواس‌اي تودي» 19 نوامبر 2011 (28 آبان) در مقاله‌اي به پيامدهاي منفي تحريمهاي بين‌المللي عليه برنامه هسته‌اي ايران پرداخت و نوشت: «ولي نصر»، کارشناس ايران در دانشگاه توفتس در ايالت ماساچوست و مشاور دولت بوش در سال‌هاي 2009 تا 2011، مي‌گويد: «بازرگانان به‌عنوان افرادي که از نظام بانکي آشکار استفاده مي‌کنند، در انجام فعاليت‌هاي تجاري با مشکل روبه‌رو هستند... فشار سياسي عليه رژيم ايران وجود دارد؛ اما احتمالاً اين رژيم در مسئله هسته‌اي رويکرد خود را تغيير نمي‌دهد.»
در ادامه مقاله آمده است: وزارت خارجه به‌طور منظم شرکت‌هاي وابسته به سپاه پاسداران را به فهرست شرکت‌هاي تحت تحريم اضافه مي‌کند. تريتا پارسي، رئيس شوراي ملي آمريکايي‌هاي ايراني‌تبار مي‌گويد: «اما سپاه با شبکه شرکت‌هاي پوششي و فعاليت‌هاي خارجي در ايران، بهترين موقعيت را براي تسلط بر اقتصادي تحت تحريم دارد.» آژانس بين‌المللي انرژي هسته‌اي به‌تازگي اعلام کرد ايران به ساخت تسليحات هسته‌اي نزديک‌تر شده است. مارک توني، سخنگوي وزارت خارجه آمريکا، مي‌گويد: آمريکا و متحدانش به‌دنبال راه‌هايي براي افزايش فشار اقتصادي بر ايران هستند. همچنين کنگره مدت‌هاست به‌دنبال قانون‌گذاري در مورد تحريم شرکت‌ها و دولت‌هاي خارجي است که در شرکت‌هاي نفتي و تسليحاتي سرمايه‌گذاري مي‌کنند.
در پايان مقاله آمده است: ديويد آلبرايت، کارشناس مؤسسه علوم و امنيت بين‌الملل و بازرس آژانس، مي‌گويد: «تحريم‌ها نشان داده است که برنامه هسته‌اي را کند کرده و از دسترسي آن به اجزا و مواد هسته‌اي جلوگيري مي‌کند.» گزارش آژانس بين‌المللي انرژي هسته‌اي نشان مي‌دهد که تحريم‌ها از دستيابي ايران به برنامه تسليحات هسته‌اي سازمان‌يافته و سري جلوگيري نکرده است. ولي نصر مي‌گويد: «تحريمهاي اقتصادي، از جريان مالي به داخل و خارج ايران جلوگيري مي‌کند و فعاليت‌هاي تجاري آن را دشوارتر مي‌کند.» بيشتر شرکت‌هاي نفتي غربي به‌دليل تحريمهاي بين‌المللي مجبور شده‌اند از ايران خارج شوند و سپاه پاسداران وارد صنايع نفتي شده و با چين و ساير طرف‌هايي که پايبند به تحريم‌ها نيستند، همکاري مي‌کند.
تحليل: اختلاف‌نظر تحليل‌گران آمريکايي و غيرآمريکايي درباره کارآمد بودن يا ناکارآمد بودن تحريم‌ها، آن‌ها را دچار تناقض‌گويي کرده؛ اما در عين‌حال از اين موضوع استفاده و عليه سپاه زياده‌گويي مي‌کنند. آن‌ها از اينکه در حال حاضر تنها گزينه‌شان تحريم‌هايي است که فرجام آن مشخص نيست، عصباني‌اند و بيش از اين نمي‌توانند درباره اين گزينه سخن منطقي و پذيرفته‌شدني داشته باشند؛ لذا يا تکراري صحبت مي‌کنند يا متناقض!