در خانه کسي بود و شنيد
اين مطلب، نوشتاري انتقادي و اعتراضي بود نسبت به يادداشت آقاي حسين علايي در روزنامه اطلاعات در دوشنبه 19 دي با عنوان «قيام 19 دي از نگاهي ديگر» و پاسخي که علايي به نامه اعتراضي تعدادي از فرماندهان سپاه داده بود. مقاله علايي در روزنامه اطلاعات حاوي نکاتي بود که دشمنان نظام را آنچنان خوشحال کرد که در پوستشان نمي‌گنجيدند و به‌تمامي آن را ابراز مي‌کردند و دل دوستداران نظام را آنچنان به درد آورد که عده‌اي زباني و عده‌اي قلمي به وي اعتراض کردند تا اينکه روز گذشته تعدادي از فرماندهان و مسئولان سابق نيروي دريايي و قرارگاه نوح(ع) که به مقاله وي انتقاد داشتند، با وي ديدار و گفت‌وگو کردند. آقاي علايي براي اصلاح و ابهام‌زدايي از مطالبش و نيز روشن ساختن برخي ديدگاه‌هايش به نکاتي پرداخت از جمله:
1- اگر برداشتي از مقاله من شده است که علاقه‌مندان به نظام را ناراحت کرده، من عذرخواهي مي‌کنم. من هيچ نيت‌سوئي نداشتيم و هدفم صرفاً عبرت‌آموزي ديکتاتورهاي عربي از سرنوشت رژيم شاهنشاهي ايران بود و فکر نمي‌کردم کساني بخواهند نظام مردمي جمهوري اسلامي را با نظام ديکتاتوري گذشته مقايسه کنند.
2- از قبل از انقلاب با مقام معظم رهبري آشنا شده و در بين فرماندهان سپاه يکي از کساني بوده‌ام که بيشترين مراوده را با ايشان داشته‌ام...
من هم در ارادت و هم در اطاعت، همان ارادت و اطاعت قبلي را که داشته‌ام، دارم و هيچ تغييري در من حاصل نشده است.
3- بنده هيچ‌گاه و در هيچ مقاله‌اي، حمايتي از فتنه‌گران داخلي نداشته و ندارم.
حسب وظيفه ديني، کساني که مواضع اخير علايي دلشان را به درد و خونشان را به جوش آورد، اين اظهارات را مي‌پذيرند و لکن براي اطمينان يافتن، مترصد رفتار و مواضع آينده ايشان هستند. به اميد اينکه اين روزنه اميد دشمن براي هميشه مسدود شده باشد. ان‌شاءالله