جاي خالي گزينهاي در بين گزينههاي اوباما؟!
معظمله پس از آن، به اعتراضات مردم آمريکا و تجاهل رئيسجمهور آن کشور نسبت به اين اعتراضات اشاره کردند و در فرازي ديگر به تهديدهاي آمريکا عليه ايران پرداختند و فرمودند: «مرتباً تهديد ميکنند، تهديد به اين زبان: همه گزينهها روي ميز است! يعني حتي گزينه جنگ... اين تهديد به جنگ، به ضرر آمريکاست... به خاطر اينکه خود اين تهديدها نشاندهنده عجز آمريکا از مقابله منطقي و مقابله گفتماني است، يک گفتماني در مقابل گفتمان جمهوري اسلامي ندارند... اين، اعتبار آمريکا را بيش از آنچه که تاکنون شکسته است، در چشم ملتها و در چشم ملت خودش خواهد شکست. اين همان چيزي است که سرنوشت رژيمها را معين ميکند. آن رژيمي، آن نظامي که اعتبارش در چشم مردم خودش بشکند، سرنوشتش معلوم است؛ مثل رژيم شوروي سابق.» آنچه امام خامنهاي(مدظلهالعالي) درباره آمريکا اشاره کردند، از مباحث اصلي نظري «بقا و فنا»ي حکومتهاست. همانطور که در بيانات امام خامنهاي(مدظلهالعالي) آمده، حکومتها تا زماني ميتوانند به بقاي مقتدر و تأثيرگذار اميد داشته باشند که داراي گفتماني قوي و قانعکننده باشند. گفتمان قوي، هم ساير دولتها را مجاب و هم افکار عمومي را جذب ميکند و در هر دو حوزه دولتها و ملتها پذيرش و تبعيت بهوجود ميآورد. زماني که گفتمان قوي دچار فرسايش و نازايي شد و نتوانست «زيست عصري» داشته باشد، ابتدا حاکميت پيرامونياش را از دست ميدهد و سپس در داخل، دچار ضعف و سستي و در نهايت فروپاشي خواهد شد. جاي خالي اين گزينه بسيار مهم در بين گزينههاي روي ميز اوباما خالي است؛ زيرا از گزينههاي جبري و تحميلي است که دولتمردان آمريکا از آن فرار ميکنند؛ اما تا کجا؟ معلوم نيست!