پايگاه اينترنتي «يواس‌اي تودي» 14 فوريه 2012 (25 بهمن) در مقاله‌اي به احتمال حمله رژيم صهيونيستي به تأسيسات هسته‌اي ايران پرداخت و نوشت:...

پايگاه اينترنتي «يواس‌اي تودي» 14 فوريه 2012 (25 بهمن) در مقاله‌اي به احتمال حمله رژيم صهيونيستي به تأسيسات هسته‌اي ايران پرداخت و نوشت: در صورتي که اسرائيل به تأسيسات هسته‌اي ايران حمله کند، اين حمله احتمالاً شکل حمله هوايي پيچيده به خود خواهد گرفت. به‌طوري‌که چندين هواپيماي جنگنده همزمان به دفاع هوايي ايران نفوذ مي‌کنند و اهداف مهمي را به‌طور همزمان بمباران خواهند کرد. «چارلز والد»، ژنرال بازنشسته نيروي هوايي که عمليات هوايي در افغانستان را هدايت و به سرنگوني طالبان کمک کرد، مي‌گويد: «حمله هوايي اسرائيل مورد بسيار پيچيده و غيرقابل مقايسه با موارد قبلي است.»

در ادامه مقاله آمده است: والد معتقد است «ايراني‌ها از حملات اسرائيل به سوريه و عراق آموخته‌اند.» کالين کاهل، استاد دانشگاه جورج‌تاون و مقام سابق پنتاگون در امور سياسي خاورميانه، مي‌گويد: «تأسيسات هسته‌اي ايران در سراسر کشور پراکنده‌اند و برخي از آن‌ها در برابر نفوذ و تخريب بمب‌ها بسيار مستحکم و ايمن هستند.» خلبان‌ها با شبکه‌اي از رادارها و موشک‌هاي ضدهواپيما روبه‌رو خواهند شد که براي حفاظت از حريم هوايي ايران طراحي شده‌اند.» تحليل‌گران مسائل خاورميانه مي‌گويند پيش‌بيني دقيق نحوه انجام اين حمله دشوار است.

در پايان مقاله آمده است: چالش‌هاي کليدي پيش روي اسرائيل در حمله به تأسيسات هسته‌اي ايران عبارتند از: اول؛ خلبان‌هاي اسرائيلي بايد از حداکثر برد هواپيماهاي «اف15» و «اف16» ساخت آمريکا استفاده کنند که البته اين موضوع به مسير انتخابي، سرعت و سنگيني بمب‌ها بستگي دارد. والد مي‌گويد: «اسرائيلي‌ها بايد از سوخت‌گيري مجدد يا فرود براي سوخت‌گيري استفاده کنند. مشخص نيست که کدام کشور به اسرائيل اجازه دسترسي به حريم هوايي خود را مي‌دهد يا اينکه اسرائيل در يک بيابان سوخت‌گيري پنهان انجام دهد. اسکات جانسون، تحليل‌گر نشريه «آي‌اچ‌اس جينز» (به‌عنوان نهاد مشاوره دفاعي) مي‌گويد اسرائيل حدود 350 «اف15» و «اف16» دارد. سوخت‌گيري هوايي چالش‌هايي جدي دارد. نيروي هوايي اسرائيل ظرفيت سوخت‌گيري مجدد محدودي دارد و در صورتي که چهار هواپيماي حامل سوخت خود موسوم به «کيسي130» را بفرستد، براي محافظت از آن‌ها بايد هواپيماهاي جنگنده نيز بفرستد که اين مسئله، منابع موجود اسرائيل را با چالش جدي روبه‌رو مي‌کند. دوم؛ دفاع هوايي ايران: هواپيماهاي اسرائيلي احتمالاً به دفاع هوايي ايران نفوذ مي‌کنند؛ اما اسرائيل به هواپيماهاي ديگر براي پارازيت‌اندازي روي رادارها نياز دارد، به‌طوري‌که سامانه‌هاي راداري و موشکي ايران از کار بيفتد. جانسون در مورد دفاع هوايي ايران مي‌گويد: «ايران از سامانه‌هاي دفاعي قديمي استفاده نمي‌کند. اين کشور، خود را به سامانه‌هاي دفاع هوايي مدرن رايانه‌اي مجهز کرده است.» سوم؛ بمب‌ها: اسرائيل بمب‌هاي بزرگ سنگرشکن در اختيار دارد؛ اما برخي تحليل‌گران مي‌گويند آن‌ها نيازمند مهمات پيچيده‌تري براي نابودي تأسيسات هستند. تحليل‌گران مي‌گويند زمان حمله بسيار حياتي و حساس است؛ زيرا يک عمليات طولاني، احتمال مخالفت آمريکا را افزايش مي‌دهد و مي‌تواند به کشمکشي گسترده‌تر بينجامد. «آنتوني کوردزمن»، تحليل‌گر مرکز مطالعات راهبردي و بين‌المللي مي‌گويد: «احتمالاً تنها يک حمله صورت خواهد گرفت.» والد معتقد است «آمريکا بايد آماده حمله متقابل ايران باشد... ايران موشک‌هاي ميان‌بردي در اختيار دارد که اسرائيل را در تيررس دارند.» راه ديگر ايران بر اقدام تلافي‌جويانه مي‌تواند بستن تنگه هرمز به‌منظور اختلال در بازار نفتي جهان باشد.

تحليل‌: اين پايگاه اينترنتي در مطلبش از ديدگاه چند کارشناس استفاده کرده؛ اما اين موضوع مهم را از يک زاويه بررسي کرده است حال آنکه يکي از عوامل بازدارنده ايران که متن گذرا از آن عبور کرده توان ايران در واکنش قاطع و ويرانگر است که جرئت حمله را از هر متجاسري مي‌گيرد. صهيونيست‌ها مي‌دانند حتي با پشتيباني آمريکا پس از حمله به ايران بايد از بقاي جغرافيايي به‌نام رژيم صهيونيستي قطع اميد کنند.