آمريکا و کشورهاي عربي حوزه خليج‌فارس به رهبري عربستان خواستند آتش قيام مردم يمن عليه ديکتاتوري 33 ساله عبدالله صالح را با نمايشي بسيار مضحک و مشمئزکننده به نام انتخابات رياست جمهوري(!) که از فرط فرمايشي و نمايشي بودن، توي ذوق هر ناظر و شاهدي مي‌زد، خاموش کنند.

 بنابراين نمايش مذکور را با تنها يک بازيگر شناخته شده به نام «عبدربه منصور هادي» آغاز کردند که در زمان صالح، مرد شماره دوي يمن و شريک جنايت‌هاي صالح بود. کارگردانان آمريکايي و عربستاني اين نمايش، با اهانت آشکار به شعور و شخصيت مردم يمن، پس از طراحي نمايش انتخاباتي تک‌نامزدي، براي مشروع جلوه دادن آن که از اساس نامشروع بود و حتي براي انتخاب نامزد اين انتخابات مضحک، حدنصابي از آرا را هم تعيين نکرده بودند و نامزد با 1000 رأي هم پيروز انتخابات بود، 100 ناظر بين‌المللي دعوت کرده بودند که 49 نفر آن‌ها هويت آمريکايي داشتند. پس از برگزاري اين انتخابات مسخره که افراد آگاه، به مسائل سياسي را به ياد انتخابات تک‌نامزدي حسني مبارک مي‌اندازد و «منصور هادي» در رقابتي سخت و نفس‌گير با خودش پيروز شد! آمريکايي‌ها و عربستان‌ها ابراز خشنودي کردند. علت ابراز خشنودي آن‌ها اين نبود که در کشوري بحران‌زده، مردم براساس ميل و رغبتشان در فضايي آزاد و با امکان انتخاب‌هاي متعدد به صحنه آمدند و از بين چند رقيب شايسته، يکي را انتخاب کردند، بلکه به گمان خود، اين بود که توانستند اسم و جسم صالح را که بسيار تنفرانگيز شده بود، حذف و روح و مشي و سرسپردگي وي را با منصور هادي که از دل اين نمايش تهوع‌آور بيرون آمد، حفظ کنند تا در ظاهر، آمريکا و عربستان دلشان آرام گيرد و خاطرشان جمع شود که در برابر توفان بيداري اسلامي که از جنوب، عربستان و منافع آمريکا را تهديد مي‌کرد، سد محکمي ايجاد کرده‌اند. افکار عمومي جهان که اين روزها پيش از هر زمان ديگري با مردم‌سالاري آشنا هستند، مي‌دانند آنچه که آمريکا و عربستان در يمن رقم زدند، بازي و فريبي بيش نيست و مردم يمن هم که مي‌دانند ديکتاتور بيرون شده از در، از پنجره بازگشته، به اين بازي فريب تن نمي‌دهند که در غير اين صورت، از قيام يک‌ساله و دادن صدها کشته و تحمل خسارات و مشقات فراوان چيزي عايد آن‌ها نخواهد شد.