جنگی که دوطرفه شد!
غربی‌ها تحریم‌ها و جنگ اقتصادی علیه ایران را با یک باور اشتباه آغاز کردند. آن‌ها هنگام تصمیم‌گیری در فضای تاریخ‌گذشته بودند و گویا فراموش کرده بودند مناسبات جهانی تغییر کرده و پایه حاکمیت و سیطره مطلق کشورهای غربی متزلزل شده و فرو ریخته است. آن‌ها ایران پنجاه سال پیش مدنظرشان بود و از یاد برده بودند که این ملت با چه اراده و قیام حماسی‌ای، سرسپردگان غرب را سرنگون کردند و در برابر دنیای مادی جهانخواران ایستادند و موانع را یکی پس از دیگری کنار زدند؛ از این‌رو طبق وضعیت و رویه گذشته گمان کردند که اگر در برابر ایران جبهه اقتصادی باز کنند، ایران حرفی برای گفتن ندارد و به ناچار تسلیم می‌شود؛ اما اندکی پس از اینکه غربی‌ها اعلام کردند تحریم نفتی ایران را از 11 تیرماه سال جاری آغاز می‌کنند، مسئولان ایرانی در اقدامی پیش‌دستانه و هوشمندانه برای ادامه صادرات نفت ایران به مقصد پالایشگاه‌های کشورهای اروپایی خریدار نفت ایران، شرط تعیین کردند و در گام اول، ایران صادرات نفت به فرانسه و انگلیس را متوقف کرد. این اقدام ناباورانه ایران، دو شوک به همراه داشت: یک شوک به مسئولان غربی که آن‌ها را به خود آورد تا متوجه شوند دوران تکتازی آن‌ها حتی در عرصه اقتصاد هم تمام شده و باید در چنین تصمیم‌گیری‌هایی توان و موقعیت طرف مقابل را هم لحاظ کنند؛ و یک شوک هم به بازار نفت که بار بسیار سنگین را بر وضعیت نابسامان اقتصاد غرب تحمیل کرد و این درحالی است که به گفته آژانس بین‌المللی انرژی، مصرف انرژی در سال جدید یک درصد افزایش پیدا می‌کند و این یعنی، بحرانی‌تر شدن وضعیت انرژی و در نتیجه، بحران اقتصادی در غرب. چند روز پیش، مقامات ایرانی اعلام کردند صادرات نفت به یونان و اسپانیا را نیز قطع کردند؛ اما روند تهاجمی ایران در جنگ اقتصادی علیه غرب متوقف نشد و در این راستا سازمان توسعه تجارت ایران اعلام کرد صد شرکت اروپایی را که در تحریم علیه ایران مشارکت داشتند، تحریم و ثبت سفارش کالای لوکس از این شرکت‌ها را متوقف کرده است، این یعنی از دست دادن بازار بزرگ ایران و باز کردن میدان برای رقبا و وارد کردن ضربه سنگین دیگر اقتصادی به غرب. این داستان می‌تواند همچنان ادامه پیدا کند!