ارزیابی مواضع!
گفتوگوهای هستهای بین ایران و اعضای 1+5 dیکشنبه شب درحالی در استانبول به پایان رسید که پس از آن مسئولان طرفهای مذاکرهکننده یعنی جلیلی و اشتون، تقریباً از روند مذاکرات راضی بودند.
این رضایت تصمیم و تضمینی است برای برگزاری دور بعدی مذاکرات در 3 خرداد در بغداد. شاید یکی از علل اصلی خشنودی طرفین به تفاوت جدی محور مذاکرات با مسائلی باشد که چند روز پیش از مذاکرات رسانههای غرب در راستای عملیات روانی به آن میپرداختند. این رسانهها ضمن تکرار عبارت «آخرین فرصت» که گمان میکردند برای ایران هراسافکن است و میتواند مواضع ایران را منعطف کند، خواستههای افزونطلبانه 1+5 را اینگونه القا میکردند: «توقف غنیسازی 20 درصد»، «تعطیلی تأسیسات فردو»، «خارج کردن ذخیره اورانیوم 20 درصد از ایران» و «افزایش نظارت و بازرسیها». هدف رسانههای غربی از این القای روانی این بود که ذهن مذاکرهکننده ایرانی را معطوف و محبوس در این موضوعات کند تا در نهایت برای پیشرفت مذاکرات و رسیدن به توافق برخی از آنها را بپذیرد. دیپلماسی هوشمند ایران با ذخیره و پشتوانه قوی از تحولات مهم داخلی و خارجی، بدون اعتنا به عملیات روانی طرف مقابل با چند موضعگیری سنجیده که در آستانه مذاکرات داشت، پیشاپیش مشخص کرد، مسیری متفاوت از آنچه که رسانههای دشمن ترسیم میکنند، میپیماید و به این وسیله طرف مقابل را آماده شنیدن مواضع خودش کرد که تا حد زیادی مغایر با برنامه آنها بود. با چنین مقدمهای طرفین به قصد شناخت و فهم خواست دیگری و تصمیم به خویشتنداری وارد جلسه شدند. نکته ظریف بحث این بود که رفتار هوشمندانه نمایندگان ایران حامل این پیام مهم بود که 1+5 نباید نسبت به حق مسلم هستهای ایران و هر چیزی که به آن مربوط است نگاه منفی داشته باشند. طرف مقابل هم با رعایت این مهم امکان توافق بر روی مبنا قرار گرفتن معاهده عدم انتشار تسلیحات هستهای (انپیتی) برای گفتوگو را فراهم ساخت که پرداختن به جزئیات آن لازمه ارزیابی نتایج مذاکرات است که باید در بغداد دنبال شود.