پانزده ماه از قیام مردم بحرین، علیه پادشاه این کشور گذشته است و باوجود سرکوب شدید این قیام و حمایت‌های پیدا و پنهان کشورهای بیگانه از حکومت سرکوبگر آل‌خلیفه، اعتراضات مردمی همچنان ادامه دارد.

 معترضان بحرینی در اوایل قیام، خواستار اصلاحات در نظام کاملاً بدوی و به دور از مناسبات تعریف‌شده امروزی حکومت‌داری آل‌خلیفه بودند؛ اما مقامات بحرینی که اصالت و ریشه‌دار بودن قیام را باور نمی‌کردند و آن را امری احساسی و گذرا می‌پنداشتند، مغرورانه به خواست مردم بی‌اعتنایی کردند و هنگامی هم که دریافتند قیام جدی است و معترضان به‌راحتی دست از اعتراض و مخالفت برنمی‌دارند، دست کمک به‌سوی اجانب دراز کردند و نیروهای نظامی عربستان و امارات با دادن پاسخ مثبت به این نیاز، برای سرکوب شدیدتر مردم به بحرین اعزام شدند. تشدید سرکوب‌های امروز به‌جایی رسیده که مردم درخواست اصلاحات را به سرنگونی حکومت آل‌خلیفه تبدیل کرده‌اند. این شعاری بود که دیروز ده‌ها هزار بحرینی مخالف آل‌خلیفه در اعتراض به بحث الحاق بحرین به عربستان سر دادند. وحشت آل‌خلیفه از سرنگونی و پیامدهای آن و طمع عربستان به توسعه سرزمینی، هر دو حکومت را بدون آنکه متوجه آثار پرهزینه الحاق بحرین به عربستان باشند، با اصرار بر این الحاق به سمت پرتگاه می‌کشاند.

کشورهای غربی که معمولاً در چنین مواقعی بسیار زود واکنش نشان می‌دهند، در این قضیه با سکوت در برابر آن رضایت تلویحی‌شان را نشان داده‌اند. برای آن‌ها نیز مانند عربستان و بحرین وضعیت موجود مهم است و آن‌ها به ویژه آمریکا برای حفظ منافعش هر اقدامی که وضعیت آشوب‌زده فعلی را مهار کند، ترجیح می‌دهند و فعلاً کاری به پیامدهای آن ندارند، هر چند که از پیامدهای آن بر هم ریخته شدن ثبات عربستان باشد. یکی از پیامدهای اقدام عربستان و بحرین که باعث برهم خوردن ثبات منطقه می‌شود واکنش اعتراض‌آمیز مجلس ایران و راهپیمایی سراسری دیروز مردم ایران در حمایت از مردم تحت ستم بحرین و طرح الحاق بحرین به عربستان است. یقیناً اقدام این دو کشور از سر خیرخواهی نیست و اعتراض علیه آن به اشکال مختلف ادامه پیدا می‌کند و چنین الحاقی نباید صورت پذیرد؛ زیرا مخل امنیت مناسبات سازگارشده منطقه است.