بسترسازی برای نشست بغداد!
در این نشست درباره ایران دو نکته وجود داشت:
1- سخنان اوباما که ابتدا از زبان سران جی 8 اعلام کرد حق ایران را در استفاده صلحآمیز از فناوری هستهای به رسمیت میشناسند و پس از آن هم با روی آوردن به مشی خلاف مسیر نشست استانبول 2 گفت: ما همچنان روش فشار و مذاکره را دنبال میکنیم.
2- بخشهای مربوط به ایران در بیانیه پایانی جی 8 طوری تنظیم شده که گویا ایران کشوری متمرد و گریزان از ضوابط و تعهدات بینالمللی است و هر چه زودتر باید با تسلیم در برابر خواست جهانی، خلاف آن را اثبات کند.
ارزش تاریخی نشست جی 8 در هر دوره به طرح موضوعات مهم جهانی و توافقات کلی است که به آن دست مییابند و معمولاً هم چندان جامه عمل نمیپوشد. در این دوره نیز وخامت اوضاع جهانی و سوگیری ناهمسوی منافع این کشورها و اختلافات موجود، آن ارزش را هم مخدوش کرد؛ اما در این بین، رویکرد بیانیه این نشست و شخص اوباما به بحث ایران، مهم و حاکی از آن بود که آنها ناامیدانه همچنان درصددند از آخرین فرصتها برای ارعاب ایران استفاده کنند و بهشکلی به آخرین سخنان سعید جلیلی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، که در همایش اقتصاد مقاومتی به غربیها توصیه کرده بود از مشی فشار دست بردارند و دچار اشتباه در محاسبه نشوند، پاسخ دهند تا توازن فضای تبلیغاتی را به نفع خودشان حفظ کنند و این در حالی است که غربیها برای حضور در نشست بغداد به غیر از برخی ادعاهای واهی و تهدیدات تکراری که اعمال آن برای خودشان هم بسیار پرهزینه و نگرانکننده است، چیزی در چنته ندارند و به واسطه دست پر ایران، ناچارند برای جلوگیری از شکست مذاکرات که بر وخامت اوضاع آنها نیز میافزاید، با ایران کنار بیایند، مگر اینکه در دو سه روز آینده اتفاق خاصی بیفتد.