سوم خرداد مصادف با سالروز فتح خرمشهر، حماسه جاودان ملت ایران در سال 1361 است.

 اینکه در تاریخ این ملت و تاریخ بلند جنگ و دفاع مقدس هشت‌ساله ثبت شده است: «در عملیات «الی بیت‌المقدس» خرمشهر و مناطق وسیعی از جنوب کشور از اشغال ارتش متجاوز بعثی آزاد شد و دشمن با برجای گذاشتن 16 هزار کشته و زخمی و 19 هزار اسیر پا به فرار گذاشت» نمایی از این حماسه عظیم است که برافراشته شدن پرچم عظمتش، تاکنون اجازه نداده بخش عظیم‌ترش آشکار شود. بخش عظیم‌تر این بود که در فتح خرمشهر سپاه اسلام خرمشهر را بازپس گرفت و شکست بزرگی به ارتش عراق وارد کرد که بر سرنوشت جنگ تأثیر جدی گذاشت؛ اما مرتبط با آن و در ارزش و مقیاسی بزرگ‌تر، استکبار جهانی‌ای را شکست داد و منهدم ساخت که به‌دنبال درهم شکستن انقلاب اسلامی ایران بود. تا پیش از فتح خرمشهر استکبار در میدانی فراتر از میدان جنگ ایران و عراق برای نابودی انقلاب اسلامی تلاش می‌کرد و موضعی تهاجمی و مغرورانه داشت؛ اما با فتح خرمشهر که اصالتاً احیای انقلاب بود، موضع انقلاب اسلامی، نه ایران به‌عنوان یک واحد سیاسی، تهاجمی شد و عراق را که تنها جزئی از صحنه بزرگ نبرد ایران با استکبار بود، از لحاظ نظامی به‌شدت تحت فشار قرار داد. پس از آن، استکبار با تمام حمایتی که از صدام معدوم و ملعون کرد، هیچ‌گاه نتوانست صحنه نبرد اصلی (نبرد با استکبار) را به نفع خودش تغییر دهد. شاید نظر «الکساندر هیگ» در بحبوحه عملیات الی بیت‌المقدس که وزیر جنگ آمریکا بود، تا حدودی به درک موضوع کمک کند. وی در آن زمان خطاب به وزرای ناتو گفت:‌ »پیروزی‌های ایران منافع آمریکا را به خطر انداخته است.» در حال حاضر کنگره بزرگ سه روزه گرامیداشت شهدای خرمشهر در این شهر برگزار می‌شود و اجساد تازه کشف‌شده 96 شهید دفاع مقدس امروز و فردا میهمان مسجد جامع خرمشهر، نماد رمزآلود پیروزی‌های سپاه اسلام هستند. یادمان باشد ما و آن‌ها همه در یک میدان، نبرد می‌کردیم، وقتی خمپاره‌های دشمن در میان ما فرود آمد، سهم آن‌ها شهادت شد و سهم ما ماندن؛ اما نه ماندنی ‌عبث و بیهوده و پشت کردن و یا سستی در آرمان‌هایی که با آن‌ها مشترک بودیم؛ ان‌شاءالله که راه را گم نکرده باشیم. یاد آن‌ها را به بزرگداشت مقام آل‌الله پیوند بزنیم با ذکر صلوات بر محمد(ص) و آل‌محمد(ص).