تولد مجلس نهم
آیین افتتاحیه مجلس نهم ساعاتی پیش با حضور سران قوا، رئیس دفتر مقام معظم رهبری، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، اعضای شورای نگهبان و... و مقامات ارشد کشوری و لشکری و خانواده‌های شهدای هسته‌ای در ساختمان مجلس شورای اسلامی آغاز شد. برنامه‌های این آیین عبارت بودند از: تلاوت آیاتی از سوریه مبارکه شورا، قرائت پیام مقام معظم رهبری برای مجلس نهم، گزارش وزیر کشور از روند برگزاری انتخابات مجلس نهم، مراسم تحلیف منتخبان ملت و در پایان، حضور در مرقد امام خمینی(ره) و تجدید پیمان با آرمان‌های آن عزیز والامقام و شهدایی که با اشاره انگشت او جانشان را نثار احیا و بقای اسلام ناب کردند.
برای انعکاس و پوشش این آیین بیش از 300 خبرنگار، عکاس و تصویربردار داخلی و خارجی از جمله خبرنگاران شبکه‌های خارجی ازجمله آمریکا، ترکیه، اسپانیا، ژاپن، قطر، آلمان، عراق، روسیه، چین، لبنان و... در مجلس حضور یافتند.
حدود دو سوم نمایندگان مجلس نهم، جدید هستند و معنای آن این است که مجلس از رهگذر انتخابات، پوست انداخته است. با اینکه چنین تغییر قابل توجه مسبوق به سابقه است؛ اما در وضعیت حاضر، این تحول شکلی، ویژگی است که می‌تواند نویدبخش تحولات محتوایی هم باشد. معمولاً مجالس مانند هر مجموعه‌ای که هویتش ترکیبی از اعضا و عملکرد آن‌ها است، هویتش را ابتدا از اعضا و سپس عملکردش می‌گیرد و با آن شناخته می‌شود و شهرت پیدا می‌کند. مجلس نهم و نمایندگان آن هم پس از جا افتادن دسته‌بندی‌ها و فراکسیون‌ها و مشخص شدن رئیس و هیئت رئیسه مجلس، ابتدا با بررسی دقیق مسائل داخلی و خارجی و در نظر گرفتن منافع و مصالح نظام، باید اولویت‌هایی را که قرار است هویت اصلی و کارکردی مجلس نهم شود و بعدها به آن شناخته شود، مشخص کنند و فعالیت‌های درون‌زا و برون‌زای مجلس را به آن مسیر هدایت کنند. در وضعیت حاضر، فضای گسترده و افق مشخصی پیش روی مجلس نهم قرار دارد. میلیون‌ها ایرانی که فرصت حضور در مجلس را به نمایندگان داده‌اند، منتظرند ببینند نمایندگان چگونه می‌خواهند از این فرصت استفاده کنند و چه آثار ماندگاری در این عرصه گسترده از خود به یادگار می‌گذارند. چراغ راه طی این مسیر خطیر، پیام امام خامنه‌ای(مدظله‌العالی) به این مجلس است که در بخشی از آن توصیه‌فرموده‌اند: «اکنون در طلیعه مجلس نهم، اصلی‌ترین توصیه اینجانب به نمایندگان محترم آن است که در جایگاه خطیری که با رأی مردم به دست آورده‌اند، تنها به مسئولیت الهی و ادای وظیفه سنگین نمایندگی از ملت بیندیشند و انگیزه‌ها و حب‌وبغض‌های شخصی و گروهی و طائفی و محلی را در قانون‌گذاری که مهم‌ترین وظیفه مجلس شورای اسلامی است و نیز در نظارت بر اجرای قانون و البته نیز در موضع‌گیری‌هایی که فضای کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد، دخالت ندهند.»