نقش‌آفرینی ایران در صحنه سیاسی عراق
خبرگزاری آسوشیتدپرس 4 ژوئن 2012 (15 خرداد) در مقاله‌ای به نقش ایران در صحنه سیاسی عراق پرداخت و نوشت: ایران از زمان سرنگونی صدام نقش‌های سیاسی بسیاری در بغداد ایفا کرده است؛ نقش مخرب در برابر دولت‌های ساخته و پرداخته آمریکا، پناهگاه برای تبعیدی‌های سیاسی عراق و رابطه تنگاتنگ با دولت شیعه نوری مالکی. به‌نظر می‌رسد ایران به‌عنوان منبع قدرت شیعه تلاش می‌کند دولت نابسامان مالکی را که در اواخر 2010 به ایجاد آن کمک کرد، نجات دهد. روز دوشنبه، مقتدی صدر، یکی از شرکای مهم دولت نوری مالکی، برای گفت‌و‌گو به ایران سفر کرد. یک روز قبل از آن، مقتدی صدر مصرانه از مالکی خواست «اقدام صحیح انجام دهد» و استعفا دهد؛ اما همچنان نامشخص است که آیا صدر در نهایت در برابر فشار ایران انعطاف به خرج خواهد داد یا خیر؟
در ادامه مقاله آمده است: انحلال دولت مالکی ضربه‌ای جدی به نظام حاکم ایران خواهد بود. همچنین ایران و آمریکا هر دو در یک همگرایی سیاسی کم‌نظیر قرار گرفته‌اند؛ زیرا این دو کشور، نوری مالکی را در مقطع کنونی تنها رهبر سیاسی مطلوب در عراق می‌دانند. آثار حضور ایران در محفل داخلی نوری مالکی هویداست.
در پایان مقاله آمده است: در ماه می نیز ایران به نوری مالکی پاداشی بزرگ داد و گفت‌و‌گوهای هسته‌ای با قدرت‌های جهانی را در بغداد برگزار کرد. این اقدام ایران، بغداد را نمادی از پایان جنگ عراق نشان داد و در عین حال نمادی از روابط نزدیک میان ایران و عراق بود؛ اما چالش سیاسی مالکی در عراق تداوم دارد. ائتلاف سنی العراقیه که تحت تسلط سنی‌هاست و در کابینه دولتی سهمی از قدرت دارند، در مورد به حاشیه رانده شدن خود از تصمیم‌سازی اظهار نارضایتی کرده‌اند. هفته گذشته، جلال طالبانی که روابطی نزدیک با ایران و آمریکا دارد، با گروه‌های سیاسی مخالف مالکی گفت‌و‌گوهایی صورت داد. مخالفان مالکی برای فروپاشی دولت وی به رأی اکثریت پارلمان نیاز دارند. مصطفی علانی، تحلیل‌گر مرکز تحقیقات خلیج‌فارس در ژنو می‌گوید: «ممکن است مالکی از این بحران خارج شود... اما برای آن باید بهایی پرداخت شود و آن بها، اعمال نفوذ بیشتر ایران در عراق است. این شرایط نیز در صورت تحقق می‌تواند مسائل دیگری در پی داشته باشد.»
تحلیل: به‌نظر می‌رسد برخی از کشورهای عربی مانند عربستان و امارات، راه‌حل پاره‌ای از چالش‌های درونی و منطقه‌ای‌شان را در ناآرام‌ساختن عراق و بیرون‌راندن شیعیان از حاکمیت می‌بینند و برای آن، هزینه گزافی در نظر گرفته‌اند و در حال حاضر، علاوه بر ایجاد اختلاف بین گروه‌های شیعه، روش بسیار خطرناک راه‌انداختن درگیری‌های فرقه‌ای را در پیش گرفته‌اند. ترورهای جمعی انفجاری که موردی از آن، روز گذشته در مقابل سازمان اوقاف شیعیان عراق انجام شد، نمونه‌ای از این اقدامات است که دو کشور یادشده، پس از سقوط صدام و آشکارشدن پیروزی شیعیان به آن روی آوردند.