چشمانداز گفتوگوهای هستهای مسکو
روزنامه واشنگتنپست 17 ژوئن 2012 (28 خرداد) در مقالهای به گفتوگوهای هستهای ایران و غرب در مسکو پرداخت و نوشت: به موازات آنکه ایران برای دور تازه گفتوگوهای هستهای در روز دوشنبه آماده میشود، این کشور با موج بیسابقه وخامت اقتصادی روبهرو میشود. دلیل بروز این شرایط کاهش شدید صادرات نفتی است که انتظار میرود مطابق گفته دیپلماتها و تحلیلگران اقتصادی با آغاز تحریمهای بینالمللی تازه طی دو هفته آینده میزان صادرات نفتی ایران بهشدت کاهش یابد. اوضاع اقتصادی ایران بهگونهای است که در 10 ماه گذشته ارزش پول ملی ایران به نصف کاهش یافته است. چنین شرایطی، لحظهای حساس برای دولت اوباما و متحدانش در فشار بر ایران بهمنظور تحویل اورانیومهای غنی شده ایجاد کرده است.
در ادامه مقاله آمده است: آمریکا و پنج قدرت دیگر با مقامات ایران در مسکو برای نشستی دو روزه دیدار خواهند کرد. امیدهایی وجود دارد که ایران به دلیل فشارهای اقتصادی با قدرتهای غربی به توافق برسد که این موضوع نگرانیها در مورد بلندپروازیهای هستهای ایران را کاهش میدهد و احتمال بروز جنگی تازه در خاورمیانه را به حداقل میرساند.
در پایان مقاله آمده است: در عین حال، در گزارش ماهانه نفت آژانس بینالملل انرژی در مورد آغاز تحریمهای اروپا علیه صنعت نفت ایران در 1 ژوئیه آمده است «اجرای کامل شدیدترین تحریمها بر نفت و بخشهای بانکی ایران طی هفته آینده صورت میگیرد.» تأثیر تحریمها بر اقتصاد ایران بهگونهای بوده که قیمتها برای مصرفکنندگان داخلی ایران تا 40 درصد افزایش داشته است. باوجود فشار اقتصادی، مقامات ایرانی و غربی در مورد چشمانداز گفتوگوهای هستهای مسکو دیدگاههای متفاوتی مطرح کردهاند. پس از آخرین دور گفتوگوها در بغداد، تندروهای ایران پیشنهاد توقف گفتوگوها را مطرح کردند؛ اما هفته گذشته، رهبران محافظهکار پارلمان ایران اشاره کردند که آنها تمایل دارند، درخواست کلیدی غرب یعنی تولید اورانیوم با غنای 20 درصد را متوقف کنند. مقامات دولت اوباما گفتهاند مخالف کاهش تحریمها تا زمان رسیدن به توافق کامل هستند. به این منظور که توانایی ایران برای ساخت تسلیحات هستهای بهشدت محدود شود.
تحلیل: روزنامه واشنگتنپست طوری تصویرسازی کرده که گویا تحریمها آنقدر مؤثر بوده که در حال بهزانو در آوردن ایران است. اگر وضعیت ایران اینگونه است، چرا غرب اینقدر به مذاکره اصرار دارد؟! صبر میکرد تا تحریمهای اول ژوئیه(11 تیرماه) اعمال میشد و ایران از پای درمیآمد و اگر مدعی است کسانی در مجلس ایران خواهان توقف غنیسازی 20 درصد هستند، چرا نامی از آنها نمیبرد؟! بیاساس بودن این ادعاها حاکی از آن است که غرب ناامیدانه و با دست خالی به مسکو میآید. نداشتن معونه در مذاکرات، ابتکار عمل را از دست غرب خارج و به ایران منتقل کرده است؛ بنابراین احتمالاً باید شاهد انفعال و حرکات زیگزاک غرب در گفتوگوها بود.