تداوم جنگ روانی علیه برنامه هسته‌ای ایران
روزنامه نیویورک‌تایمز 24 ژوئن 2012 (4 تیر) در مقاله‌ای به روند تحریم‌ها علیه ایران پرداخت و نوشت: دو روز گفت‌و‌گوهای هسته‌ای ایران در مسکو به شکست انجامید که این مسئله ناامیدکننده بود؛ البته پیش از این انتظار می‌رفت که چنین نتیجه‌ای حاصل شود و پیشرفتی واقعی به‌سوی مهار برنامه هسته‌ای ایران به دست نیاید. ایران همواره به جنبه‌های مختلف پیامدهای سیاست‌های هسته‌ای خود پرداخته و تلاش می‌کند درک کند تا چه حد می‌تواند برای حفظ بلندپروازی‌های هسته‌ای خود، فشارهای اقتصادی را تحمل کند. حفظ روند گفت‌و‌گوهای هسته‌ای به نفع آمریکا و متحدانش است؛ به‌ویژه آنکه قرار است دور تازه تحریم‌ها به‌زودی مطابق جدول زمانی اجرایی شود.
در ادامه مقاله آمده است: نشست هسته‌ای مسکو سومین دور از گفت‌و‌گوهایی بود که در آن، ایران، آمریکا، روسیه، چین، فرانسه، انگلستان و آلمان حضور داشتند. آن‌ها به‌منظور جلوگیری از شکست کامل گفت‌و‌گوها، توافق کردند که کارشناسان در سطحی پایین‌تر 3 ژوئیه 2012 در مورد امور فنی به گفت‌و‌گو بپردازند. هدف باید توقف تمام برنامه‌هایی باشد که به ایران توان ساخت تسلیحات هسته‌ای می‌دهد. شورای امنیت سازمان ملل دستور داده بود تمام برنامه غنی‌سازی ایران متوقف شود؛ اما قدرت‌های جهانی گفت‌و‌گوهای هسته‌ای خود را با هدفی دیگر با ایران ادامه دادند. هدف آن‌ها توقف غنی‌سازی در خطرناک‌ترین سطح (غنی‌سازی 20 درصدی) بود. گفت‌و‌گوکننده‌ها پیشنهاد ارسال سوخت برای رآکتور پزشکی و لغو تحریم قطعات یدکی هواپیما را در صورت توافق ایران برای توقف غنی‌سازی 20 درصدی مطرح کردند. محوری‌ترین خواست قدرت‌های جهانی، توقف غنی‌سازی در تأسیسات زیرزمینی فردو بود.
در پایان مقاله آمده است: ایران در مسکو اشاره کرد که می‌تواند غنی‌سازی را به زیر این سطح غنی‌سازی محدود کند؛ اما در مقابل، خواستار کاهش تحریم‌ها شد و در عین‌حال، از قدرت‌های جهانی خواست حقوق غنی‌سازی اورانیوم را برای ایران به رسمیت بشناسند؛ اما مشخص نیست که آیا آمیزه‌ای از دیپلماسی و تحریم علیه ایران برای توقف بلندپروازی‌های هسته‌ای کارساز خواهد بود یا خیر؛ اما در عین حال باید گفت گزینه نظامی سریع برای حل مسئله در دستورکار نیست. حتی یک حمله هوایی تنها برنامه هسته‌ای ایران را چند سال به عقب می‌اندازد و در عین حال، همدلی با مواضع ایران را در داخل و خارج در پی خواهد داشت و اتفاق نظر بین‌المللی برای تحریم‌ها علیه ایران از بین خواهد رفت.
تحلیل: امروز صحبت از قطعنامه‌های سازمان ملل و تعطیلی فعالیت‌های هسته‌ای ایران کاملاً بی‌معنا شده است، برای همین 1+5 درباره غنی‌سازی 20 درصد صحبت کرد. نویسنده یادداشت به این موضوع پرداخته؛ اما از اینکه سال گذشته ایران از آن‌ها اورانیوم 20 درصد را برای رآکتور پزشکی تهران خواست و آن‌ها از دادن آن امتناع کردند، چیزی نگفته است، حال که ایران با تلاش دانشمندانش به توان تأمین اورانیوم 20 درصد دست یافته، برای چه باید از آن صرف‌نظر و برای تأمینش به‌سوی بیگانگان دست دراز کند؟ غرب در زمان لازم، از معامله سر باز زد و امروز باید با توجه به وضعیت جدید، پیشنهاد ارائه کند.