خودکشی، یکی از راه‌هایی است که برخی از ساکنان سرزمین‌های اشغالی برای نجات از فلاکت و بدبختی، به آن می‌اندیشند.

 اوضاع به‌شدت نابسامان اقتصادی که از سال گذشته نشانه‌های جدی‌اش آشکار شد و باعث اعتراضات شدید خیابانی چند هفته‌ای ساکنان سرزمین‌های اشغالی به‌ویژه در تل‌آویو گردید، به‌شکل حادتر ادامه دارد. چند روز پیش، در تظاهراتی در تل‌آویو یکی از تظاهرات‌کنندگان به‌نام «موشیه سلمان» خودسوزی کرد. پس از آن، مدیر مرکز توانبخشی روانی «عیران» در گزارشی اعلام کرد طی چند روز، صدها تماس تلفنی با این مرکز گرفته شده که تماس‌گیرندگان در اعتراض به اوضاع نابسامان اقتصادی، تهدید به خودکشی می‌کردند. «لیدیا سیلع» مدیر این مرکز، به شبکه دهم تلویزیون رژیم صهیونیستی گفت: میانگین افرادی که با این مرکز تماس گرفته و به‌دلیل اوضاع نابسامان اقتصادی تهدید به خودکشی کرده‌اند، بیشتر شده و من نگران آن هستم که اسرائیلی‌ها [صهیونیست‌ها] به سمت احساس یأس و ناامیدی و به‌دنبال آن، اقدام به خودکشی پیش بروند. یکی از تظاهرات‌کنندگان نیز دراین‌باره گفت: این افراد به پوچی رسیده‌اند و زندگی برای آن‌ها بی‌معنا و مفهوم شده است و هر روز به خودکشی فکر می‌کنند.

یکی از مشکلات اساسی رژیم صهیونیستی که ریشه در اشغال‌گری دارد و به محض اندکی فشار اقتصادی، بروز پیدا می‌کند، بحث «ملت» است. مفهوم «ملت» از عوامل اصلی ثبات نظام‌های سیاسی است و براساس یک فرایند طولانی چندوجهی پدیدار می‌شود که رژیم اشغال‌گر قدس فاقد آن وجوه است. به عبارتی، فقدان این وجود، رژیم صهیونیستی را به سمت تشکیل دولت‌های نظامی و افراطی پی‌درپی سوق داده که سرزمین‌های اشغالی را برای ساکنان آن، به یک پادگان بزرگ نظامی تبدیل کرده‌اند. نداشتن ریشه و تعلقات مشترک «ملت‌ساز» سبب گردیده گرایش گریز از مرکز ساکنان سرزمین‌‌های اشغالی که هر گروه آن از کشوری به این سرزمین آمده‌اند، شدید و همیشه فعال باشد و به محض بروز کوچک‌ترین نارضایتی‌ای، تشدید شود. این عامل مهم در کنار عوامل دیگر، هیچ‌گاه اجازه نمی‌دهد مفهوم «پایداری ملی و سرزمینی» که جزء مهمی از مفهوم «ملت» است، در سرزمین‌های اشغالی شکل بگیرد و این، راز نابودی «رژیم اشغال‌گر قدس شریف» است!