شورای روابط خارجی آمریکا: آمریکا هر جا لازم باشد حمله میکند؛ به سازمانهای بین المللی ربطی ندارد!
این مقاله که توسط "متیو سی. واکسمن"، عضو ارشد شورای روابط خارجی آمریکا در حوزه قانون و سیاست خارجی تدوین شده و بیانگر نظرات مشورتی کلان این شورا به مقامات آمریکایی است، با محور قرار دادن ناتوانی سازمانهایی نظیر شورای امنیت سازمان ملل متحد در آنچه دفاع از حقوق انسانی خوانده شده است، سعی دارد این معنی را القا کند که از این پس، آمریکا باید خود یکتنه برای حفظ حقوق انسانها در جهان وارد عمل شود!
این مقاله که انتشار آن در این برهه از زمان نمیتواند بیربط با شرایط و اوضاع لیبی باشد، رسما در حال طرح این پیشنهاد است که دولت آمریکا باید بدون توجه به نهادهای بین المللی که البته آنها نیز تحت سلطه قدرتهای غربی قرار دارند، در لیبی وارد میدان نظامی شود تا به اصطلاح حقوق انسان را محفوظ بدارد.
طرح شورای روابط خارجی آمریکا که از جهات بسیاری بحثبرانگیز است را از چند زاویه میتوان مورد بحث قرار داد:
1ـ سیستم بین المللی که این شورا آن را ناکارآمد خوانده است، بیش از هر کشور دیگری، ساخته دست آمریکاست. آمریکا و متحدانش این سیستم را به این روز افکندهاند و اکنون خود تصمیم دارند آن را دور بزنند تا رسما جهان را به دوران پیش از تشکیل سازمان ملل متحد بازگردانند. اگر قرار باشد مقامات نه چندان سلیم آمریکایی، هرگاه که تشخیص دادند به کشوری حمله کنند، آنگاه دیگر فلسفه وجودی شورای امنیت سازمان ملل و اساسا خود این سازمان چیست؟
2ـ آمریکاییها در خصوص عراق از همین روش استفاده کردند و جان یک میلیون انسان را گرفتند. دیگر حتی کارشناسان آمریکایی هم نمیتوانند به راحتی از جنگ عراق دفاع کنند. این جنگ نه تنها منافع ملت عراق را تامین نکرد بلکه منافع خود آمریکا را هم به خطر انداخت! در چنین شرایطی، چه جای توجیهی برای اقداماتی از این دست وجود خواهد داشت؟
3ـ آمریکا بر اساس کدام منطق به خود اجازه میدهد که به جای جامعه بین المللی و مجموعه کشورهای جهان تصمیم بگیرد؟ مگر جهان جنگل است که هر که زورش بیشتر بود، خواسته خود را به کشور دیگر تحمیل کند؟ طبعا جامعه جهانی اینگونه عملکرد آمریکا را نخواهد پذیرفت. جامعه جهانی امروز حتی با حق ناعادلانه وتو مشکل دارد، چه رسد به تصمیمگیری یکجانبه برای حمله به دیگر کشورها؟!
4ـ از آنجا که به نظر میرسد این طرح بیشتر با هدف دخالت نظامی در لیبی تهیه شده باشد، مقامات آمریکایی باید برخورد انقلابیون لیبی را با نظامیان انگلیسی وارد شده به بنغازی به خاطر آورند. طبعا دخالت مستقیم نظامی در لیبی تنها به نفع رژیم قذافی خواهد بود و نه انقلابیون، چرا که انقلاب لیبی نمیخواهد تحتالحمایه کشوری باشد. آمریکاییها کلا باید این نکته را باور کنند که نفی تحتالحمایگی و وابستگی از اهداف انقلابهای عربی است که بیتردید ریشه در فرهنگ اسلامی این کشورها دارد.
5ـ آمریکاییها که تا این حد نگران حقوق بشرند (!)، بهتر است سری به ویسکانسین بزنند و کمی به اوضاع کارگران خود برسند و بودجهای را که میخواهند در این جنگ به هدر بدهند، صرف کسانی کنند که در خیابانهای آمریکا به دنبال حقوق از دست رفته خود هستند.
+ نوشته شده در چهارشنبه هجدهم اسفند ۱۳۸۹ ساعت 16:8 توسط دانشجو
|