محمد. م» که پس از حوادث سال گذشته پس از انتخابات به عنوان یکی از فعالان اینترنتی جریان حامی میرحسین موسوی فعالیت می‌کرد و نقش موثری در تحریک آشوبگران به حضور در خیابان داشت، در جدید‌ترین مطلب وبلاگ خود، با بیان اینکه «بسیاری از ما ایرانی‌ها، ژاپنی‌ها را به سخت کوشی و دقت در کار می‌شناسیم؛‌‌ همان طور که روس‌ها را به نامردی و کلک بازی و توپولفشان»، به احتمال وقوع یک بحران جدی هسته‌ای در ژاپن به دلیل وقوع سونامی اشاره کرده و نوشته است: انفجارهای رخ داده در نیروگاه‌های تولید برق هسته‌ای در ژاپن، آنچه را استفاده «صلح آمیز از انرژی هسته‌ای» خوانده می‌شود، زیر یک علامت سئوال بزرگ برده و خواهد برد. آنچه این اتفاق را با حادثه چرنوبیل شوروی سابق متمایز می‌کند این است که حادثه چرنوبیل ناشی از خطای انسانی در کنترل بود اما آنچه در ژاپن رخ داده، ناشی از یک حادثه کاملا طبیعی بوده که در انواع و شدت‌های مختلف، در هر جای دیگری هم می‌تواند رخ دهد. حالا «صلح آمیز بودن» برای توجیه استفاده از انرژی هسته‌ای اصلا کافی نیست.

این فعال سیاسی اصلاح‌طلب و همکار سابق ارگان رسمی شهرداری سپس از این چیدمان جالب خود نتیجه گرفته که یقینا دقت روس‌ها در طراحی نیروگاه بوشهر بیشتر از دقت ژاپنی‌ها نیست و اگر در ایران زلزله بیاید، یقینا یک فاجعه هسته‌ای رخ خواهد داد و برای همین ایران حق ندارد که حتی به انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای هم دسترسی داشته باشد!

این ادعا درحالی مطرح شده که بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بازدیدهای گسترده‌ای از نیروگاه اتمی بوشهر داشته‌اند و بار‌ها بر روی امنیت کامل این نیروگاه تاکید کرده‌اند؛ موضوعی که حتی تحت فشارهای شدید غرب هم تغییری نکرده است.

گفتنی است طیف سیاسی اصلاحات در زمان حاکمیت در دستگاه اجرایی کشور، به منظور اجرای آنچه «پروژه تنش زدایی با جهان» نامیده بود، دست به مذاکرات گسترده با کشورهای اروپایی و غربی زد تا بتواند با استفاده از روابط دیپلماتیک ماجرای هسته‌ای ایران را پیش ببرد؛ البته ضعف و وادادگی نمایندگان ایرانی در آن دور از مذاکرات سبب شد تا قراردادی میان ایران و ۳ کشور اروپایی منعقد شود که از آن به عنوان قرارداد سعدآباد نام برده می‌شود.

طبق برخی مفاد منتشر شده قرارداد سعدآباد، جمهوری اسلامی ایران متعهد به تعلیق کامل و همیشگی تمامی تاسیسات هسته‌ای خود، تمامی آزمایشگاه‌ها و حتی تدریس کنترل شده درس فیزیک هسته‌ای در دانشگاه‌ها می‌شد؛ موضوعی که در‌‌ همان زمان مورد انتقاد گسترده و شدید دانشجویان و فعالان سیاسی انقلابی و حتی رهبر معظم انقلاب قرار گرفت.

فعالان سیاسی معتقدند ارائه اینگونه تحلیل‌ها در راستای سیاست ایالات متحده آمریکا برای جلوگیری از دستیابی ایران به حق مسلم خود در استفاده از انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای صورت می‌گیرد؛ تحلیل‌هایی که در آن هیچ اشاره‌ای به صد‌ها کلاهک هسته‌ای آمریکا و خطرات آن برای سلامت جامعه جهانی نمی‌شود.