یکی از مواردی که همواره از سوی فعالان سیاسی به عنوان دلیل اصلی سقوط میرحسین موسوی در جریان برگزاری و همچنین حوادث بعد از انتخابات ریاست جمهوری دهم نام برده شده، عدم مرزبندی شفاف او با افراد و گروهک‌های شناخته شده ضدانقلاب است.

موسوی در جریان تبلیغات انتخابات، از حمایت همه گروه ها و فرقه های ضدانقلاب و حتی ضددین استقبال کرد. این رویکرد موسوی تا جایی پیش رفت که اطرافیان میرحسین به افراد و گروه هایی مخالف انقلاب و امام (ره) و حتی ضد دین محدود شدند و موسوی هم سخنگوی و مطالبه گر خواسته های آنان شد.

میرحسین که خود را "نخست وزیر امام" می نامید، به عنوان نمونه با گروهک "نهضت آزادی" همراه شد و صراحتا خواسته‌های آنان را خواسته‌های خود عنوان کرد.

دست نیاز نخست وزیر امام به سوی دشمنان امام

گرچه موسوی در ابتدا از ترس واکنش منفی افکار عمومی دیدارهایش به اعضای گروهک نهضت آزادی را پنهان می کرد اما این موضوع در جریان حوادث پس از انتخابات و آشوب‌های خیابانی آشکارتر شد و رنگ و بوی تندتری به خود گرفت.

در این زمان بود که موسوی در دیدارهایی با سران گروهک‌های نهضت آزادی و ملی مذهبی‌ها، از «اسلام رحمانی» و جمع شدن همه سیاسیون - حتی گروهک های ضدانقلاب، ملحد و منافقین - در کنار هم خبر داد.

اما موسوی درحالی یار غار گروهک نهضت آزادی شد که امام خمینی (ره) گروه های ملی مذهبی را "خطرناک تر از منافقین بودن" می دانستند.

امام راحل در سال 67 در پاسخ به نامه محتشمی پور، وزیر کشور وقت، درباره نهضت آزادی تصریح می‌کنند که "پرونده این نهضت و همین‌طور عملکرد آن در دولت موقت اول انقلاب شهادت می‌دهد که نهضت به اصطلاح آزادی طرفدار جدی وابستگی کشور ایران به آمریکاست و در این باره از هیچ کوششی فروگذار نکرده است."

امام خمینی (ره) در این نامه تاکید کرده‌اند که "نهضت به اصطلاح آزادی چون موجب گمراهی بسیاری از کسانی که بی‌اطلاع از مقاصد شوم آنان هستند، می‌گردند، باید با آنها برخورد قاطعانه شود و نباید رسمیت داشته باشند."

اما موسوی که در همه "شعار"هایش بر ادامه راه امام(ه) تاکید کرده بود در توجیه دیدارهایش با اعضای "نهضت آزادی" و تلاش برای جلب حمایت آنان، "حقوق شهروندی" را مبنای سخن قرار داد.

شاید از این رو بود که این کاندیدای اصلاح‌طلب در دیدار جمعیت زنان جمهوری اسلامی وقتی با سوال زهرا مصطفوی، فرزندامام(ره)، در این‌باره روبرو شد، راهی جز بیرون کردن خبرنگاران  از مراسم نیافت و البته از آنان خواست که در این‌باره هیچ چیزی منتشر نکنند.

زهرا مصطفوی، دبیر کل جمعیت زنان جمهوری اسلامی از موسوی درباره نهضت آزادی اینگونه پرسیده بود: "زمانی در سخنانتان درباره نهضت آزادی اعلام کردید که با آنها اختلاف نظر دارید، پس از آن فرمودید که با آنها روابط دوستانه دارید که این دوستی تا امروز ادامه پیدا کرده و زمانی نیز گفتید که ما وقتی با افرادی اختلاف‌نظر داریم، قرار بر این نیست که آنها را کنار بگذاریم، حال پرسش من این است که چگونه می‌توانیم افرادی را که با آنها اختلاف نظر داریم، در مناصب اجرایی به کار گرفته و به آنها مسئولیت بسپاریم؟"

با این حال، میرحسین موسوی به ویژه پس از نمازجمعه تاریخی رهبر معظم انقلاب در ۲۹ خرداد که شاهد ریزش شدید حامیان خود بود، دست به اقدامات رادیکالی زد و برای جلب حامیان جدید بار دیگر دست به دامان این گروهک‌ها و سران آن‌ها شد؛ چهره‌هایی که در زمان نخست وزیری او هم از جدی‌ترین مخالفان نظام و انقلاب بودند.

این عدم مرزبندی و لجاجت موسوی بر اقدامات و مواضع اشتباه خود آنقدر ادامه یافت که اکنون گریبان خود او را گرفته است به طوری که همان دوستان و حامیان انتخاباتی او در جرگه مخالفانش قرار گرفته اند. رئیس نهضت آزادی اکنون برای پاک نشان دادن دامان خود از آلوده شدن به ویروس براندازی نظام، دست به ابراز برائت رسمی از موسوی زده است.

حتی «نهضت آزادی» هم موسوی را طرد کرد

«ابراهیم یزدی» دبیرکل گروهک غیرقانونی نهضت آزادی که چند روزی است به دلیل استعفا از سمت خود به رسانه‌های خبری راه یافته و برخی سایت‌های ضدانقلاب مطالبی را درباره او منتشر کرده‌اند، اخیرا به صراحت از موسوی اعلام جدایی کرده و رئیس جمهور شدن او را یک فاجعه نامیده است.

یزدی که گروهک متبوعش یکی از حامیان و محرکان جدی موسوی برای دست زدن به اقدامات رادیکالی بود، در سخنان جدید خود به ایرنا گفته است: «من با کاندیداتوری او مخالف بودم. پذیرفتنی نیست که کسی رییس جمهور شود و با رهبری مشکل داشته باشد. اگر موسوی انتخاب می‌شد برای کشور فاجعه بود، زیرا رهبری و رییس‌جمهور باید با هم هماهنگ باشند.»

وی همچنین موسوی را فردی ساختارشکن و قدرت‌طلب نامیده که برای پیگیری توهم خود، دست به برنامه‌ریزی آشوب‌های خیابانی زده و زمینه را برای سوءاستفاده دشمنان انقلاب و نظام فراهم کرده است.

فعالان سیاسی معتقدند روند ابراز برائت از سران فتنه که سال گذشته و پس از حوادث پراکنده ۲۵ بهمن روند شتابانی به خود گرفته، امسال نیز ادامه پیدا خواهد کرد؛ موضوعی که با سخنان ابراهیم یزدی در آغازین روزهای سال ۹۰ کلید خورده است.

این کار‌شناسان معتقدند اکنون سیاسیون می‌دانند که با توجه به تنفر عمومی جامعه نسبت به سران فتنه، اگر خواستار ادامه فعالیت سیاسی در چارچوب نظام و جناح‌های مختلف هستند، حتما باید از این افراد دوری و این موضوع را هم رسما اعلام کنند؛ مساله‌ای که پایانی تلخ را برای تمامی اقدامات میرحسین موسوی و مهدی کروبی رقم زده است.

طرد این دو نفر از سوی حامیان سابق به نوعی یادآور سخنان اخیر رهبر معظم انقلاب درباره قیام‌های اسلامی منطقه است؛ سخنانی که خطاب به دیکتاتور سابق مصر درباره طرد شدن توسط آمریکا که از حامیان ویژه او بود گفته شد. موضوعی که می‌تواند الگویی برای تمامی کسانی باشد که چشم امیدشان به حمایت‌های خارجی است.