رئیس مجلس شورای اسلامی اخیرا با حزب اصلاح طلب مردم سالاری دیدار کرد. علی لاریجانی در این دیدار از برخورد یکسان با احزاب اصلاح طلب و فتنه گر انتقاد کرد اما این برخورد واحد را در نتیجه رویدادهای پس از انتخابات دانست.

دیدار وی با یک حزب اصلاح طلب که گفته می شود در حال آماده شدن برای حضور در انتخابات است، با انتقاد  همراه شده است.

 سال ۱۳۹۰ را از حیث سیاسی می‌توان سالی تعیین‌کننده برای جریانات سیاسی برشمرد چرا که پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ و فتنه‌ای که جریان ضد انقلاب با همراهی جمع غالبی از جمعیت موسوم به اصلاح‌طلب در کشور به پا کرد، برگزاری انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی می‌تواند آرایش‌های سیاسی داخلی را عیان‌تر به نمایش بگذارد.

گروه‌های موسوم به اصلاح طلب و افراد و جریانات وابسته به آن‌ها در جریان فتنه ضدانقلاب، امتحان بسیار بدی پس داده و با همراهی‌های آشکار با جریان برانداز، درصدد انتقام‌کشی از مردم و انقلاب اسلامی برآمدند. مردم و انقلابی که به دلیل رفتارهای قدرت‌طلبانه، ضددینی و ضد امنیتی و وابسته به آنان به غرب، این جماعت را طرد کرده و برآن شده بودند تا گفتمان اصیل انقلابی و ارزشی را در جامعه حاکم سازند.

سناریو آن است که جریانات اصلاح طلب به جریانات اصولگرایی نزدیک شده، طرح رفاقت، پیوستگی، حتی اتحاد، دوستی و ائتلاف در قالب‌های سیاسی با آنان ریخته، با رودربایستی‌ها، تمام اتفاقات سال ۸۸ و حرکات براندازانه صورت گرفته را به مخالفت با دولت و شخص احمدی‌نژاد تقلیل داده و بدین وسیله زمینه‌ای برای همبستگی و چانه‌زنی با نظام فراهم آورند. جز این راه به یقین راه دیگری نمی‌توان جست که وضعیت بشدت بغرنج اصلاحات را سامانی داده و آنان را از این حالت بن‌بست خارج سازد.

این‌‌ همان نسخه‌ای است که موسوی خوئینی‌ها پدر امنیتی و در خفای جریان ضدانقلاب، آن را به گروه‌های اصلاح‌طلب توصیه کرده و از آنان خواسته بود با ناز و کرشمه وارد صحنه شده تا نظام اسلامی! با التماس آن‌ها را به رقابت انتخاباتی بپذیرد.

در این میان اما با کمال تأسف شاید اولین قربانی این صحنه - امیدوارم از روی ناآگاهی - جناب علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی بود که با ترتیب جلسه با یکی از احزاب اصلاح‌طلب - که دبیرکل آن بار‌ها و بار‌ها از محکومیت صریح فتنه‌گران خودداری کرده و حتی جلسات پژوهشی مناطره‌ای و دانشجویی مختلفی را حتی به بهانه وجود عنوان «فتنه» درصدر آن، تحریم کرده و در آن حضور نیافته بود - زمینه ورود این جریانات به انتخابات آتی را مهیا کرده و فریب پز «فراجناحی» بودن را خورده بود.

صرف حضور علی لاریجانی در این جلسه که برای رسمیت بخشی به چنین احزاب بشدت مسئله‌دار تعبیه شده بود، دارای ایراد و اشکال است و اینکه چرا رئیس مجلس حداقل برای حضور در چنین جلسه‌ای حاضر نشده بود تا از اعضای حزب اصلاح‌طلب مدعی مردم‌گرایی بخواهد و برای آنان شرط تعیین کند تا فتنه ضدانقلاب علیه مردم و نظام متکی به آرای عمومی را علناً محکوم کرده و حق مردم در تعیین سرنوشت خود را به رسمیت شناسند، جای سؤال جدی و اساسی است.

این تازه علاوه بر آن است که لاریجانی دقیقاً در آن جلسه فریب سناریوی جریانات برانداز را خورده و در سخنان خود از حقوق عمومی همه احزاب! با یک چوب نراندن همه احزاب و نیر گلایه‌گذاری از عملکرد دولت و البته شاید با لطف و مرحمت! تأیید برخی اقدامات دولت، سخن گفته است.

لقمه‌ای که به راحتی در دهان اصلاح‌طلبان نهاده شده و از این پس آنان می‌توانند در ادامه سناریوی خود، با علم کردن این سخنان لاریجانی، اقدامات براندازانه خود را مخفی کرده و بهانه آورند که ما هم معتقد به فعالیت آزاد تمامی احزاب بوده و ضمن تأیید برخی اقدامات دولت نسبت به اقدامات دیگر دولت، گلایه اساسی داریم! و هر آنچه گذشته - در فتنه رخ داده - به همین دلیل بوده و بر گذشته‌ها صلوات!